Bersivek kurt
Lêkolîna klînîkî ya Jung pirseke girîng a zanistê derdixe holê. Carl Gustav Jung di pirtûka xwe ya The Psychology of Dementia Praecox de vakayeke klînîkî bi hûrgulî analîz dike. Armanca wî nirxandina nêrînên wî yên teorîkî ye. Lêbelê, ew qebûl dike ku ev vaka bi tenê hemû hîpotezên wî îsbat nake. Ji ber vê yekê, nêzîkatiya wî girîngiya cudakirina çavdêrî ji şîroveyê derdixe pêş. Herwiha, ew sînorên giştîkirina encamên yek vakayê nîşan dide.
Çima Jung vakayeke klînîkî bi hûrgulî analîz dike?
Jung naxwaze ku nêrînên xwe yên teorîkî tenê li ser ramanên lêkolînerên berê ava bike. Ji ber vê yekê, ew ceribandinên peyvên têkildar, çavdêriyên klînîkî û vegotinên nexweşê bi hev re dinirxîne. Bi vî rengî, ew dixwaze pêvajoyên derûnî baştir rave bike.
Di beşa vakayê ya pirtûkê de, Jung hilbijartina peyvan, wêneyên ku dubare derdikevin û vegotina kesane ya nexweşê analîz dike. Di heman demê de, ew lêkolîn dike ka ev malzeme çawa bi ezmûnên hestyarî yên nexweşê ve girêdayî ye.
Bi vî awayî, vaka dibe qadeke lêkolînê. Jung li vir teoriyên xwe bi daneyên klînîkî re diceribîne. Herwiha, ev nêzîkatî derfetê dide wî ku di navbera ezmûna kesane û şîroveya derûnî de têkiliyan bibîne.
Di kîjan mercan de vaka dikare teoriyeke piştgirî bike?
Vakayek dikare hîpotezekê zelal bike û pirsên nû yên lêkolînê derxe holê. Lêbelê, ji bo encameke xurt derbarê derbasdariya giştî ya teoriyekê, vakayek tenê têrê nake. Ji bo vê, divê em vakayên cuda, mercên cihê û şîroveyên alternatîf jî binirxînin.
Jung di beşa dawî ya pirtûka xwe de vê sînordariyê eşkere qebûl dike. Ew destnîşan dike ku vakaya ku lêkolîn kiriye tenê heta radeyekê piştgiriyê dide nêrînên wî. Di heman demê de, ew balê dikişîne ser sînorekî din. Encamên lêkolîna wî di çarçoveya hin rewşên klînîkî de dimînin.
Ji ber vê yekê, ev nêrîn prensîbek bingehîn a rêbaza zanistî nîşan dide. Lêkolîner dikare çavdêriyên xwe di çarçoveya teoriyekê de şîrove bike. Lê divê ew sînorên şîroveya xwe jî diyar bike. Bi gotineke din, divê ew encamên ku delîl piştgiriyê nadin wekî rastiyên bêguman pêşkêş neke. Ev helwest ji bo parastina pêbaweriya zanistî girîng e.
Lêkolîna klînîkî ya Jung: kîjan alî xurt in û kîjan sînor hene?
Aliyê xurt ê lêkolîna klînîkî ya Jung ew e ku ew çavdêriya klînîkî bi şîroveya derûnî re dike yek. Ew hewl dide ku gotinên nexweşê di çarçoveya wan a rastîn de binirxîne. Bi vî awayî, ew wan ji ezmûnên kesane yên nexweşê qut nake. Ji ber vê yekê, lêkolîna wî girîngiya ezmûnên kesane di têgihiştina pêvajoyên derûnî de derdixe pêş.
Lêbelê, şîroveyên vakayan dikarin ji hêla pêşdîtin û texmînên teorîkî yên lêkolîner ve bandorê bibînin. Ji ber vê yekê, divê em du tiştan ji hev cuda bikin. Yek, daneyên ku lêkolîner dibîne ne. Ya din, wateya ku ew li wan bar dike ye.
Di encamê de, Jung sînorên lêkolîna xwe qebûl dike. Ev yek nivîsa wî ji bo dîroka zanistê jî girîng dike. Herçiqas vaka dikare nêrînekê xurt bike, ew bi xwe nikare derbasdariya wê ji bo hemû kesan an hemû rewşan îsbat bike. Ji bo nasîna aliyekî din ê xebata Jung, hûn dikarin nivîsa me ya derbarê Pirtûka Sor a Carl Jung de jî bixwînin.
Xalên sereke
- Vekolîna vakayên klînîkî dikare alîkariya nirxandina hîpotezên teorîkî bike; lêbelê, yek vaka bi tenê ji bo îsbatkirina teoriyeke giştî bes nake.
- Jung di The Psychology of Dementia Praecox de sînorên lêkolîna xwe qebûl dike û girîngiya cudakirina çavdêrî ji şîroveya zanistî nîşan dide.
Çavkanî
Jung, C. G. The Psychology of Dementia Praecox. Beşa “Conclusion”.
About the Author
